The Bleeding
„Godless Communion” (2026)
Redefining Darkness Records
Przyznam się od razu i to bez potrzeby przypalania mnie gorącym żelastwem, że nowa płyta brytyjskiego The Bleeding mocno mną potargała. Ten ich zwięzły i bezkompromisowy death/thrash metal porządnie wali człowieka z każdej strony. Premierowy krążek, czwarty w dorobku zespołu, to udany pokaz jak taką muzykę się robi.
Ten album oznacza też, według informacji od tej ekipy, że jest to materiał stanowiący pomost pomiędzy przeszłością, teraźniejszością a przyszłością. Zasadniczo jest to spowodowane zmianami, jakie niedawno zaszły w The Bleeding. W 2024 roku w grupie pojawili się nowy basista i perkusista. Za to w tym roku nastąpiła zmiana na stanowisku wokalisty, którym obecnie jest Craig Land. Wszystko to wpłynęło na muzykę i dodam jeszcze, że na płycie jest kilku znamienitych gości.
Kawałki na „Godless Communion” od samego startu rozstawiają człowieka po kątach. Już od rozpoczynającego całość „Immortal Flesh” wiadomo jest, z czym ma się do czynienia. Bez żadnych niekończących się intr, bez bawienia się w rozwlekłe prologi wjeżdża na pełnym gazie konkretne łojenie. I to tempo utrzymane jest przez cały krążek, chociaż nie ma mowy o monotonii. Każdy z utworów ma znakomite riffy, które aż zachęcają do headbangingu. Nie brakuje i popisowych solówek, mocnej i pulsującej sekcji rytmicznej oraz piekielnych wokali.

A skoro mowa o tych ostatnich to jest tutaj na bogato pod tym względem. Za główne wokalizy odpowiadają Craig Land i poprzedni wokalista zespołu, James „Germ” Stungo. Gościnnie w „Bestial Bloodlust” pojawia się Adrie Kloosterwaard z Sinister. Z kolei dodatkowe growle w „Death Eternal” to robota pierwszego wokalisty The Bleeding, Themisa K. Przy okazji wspomnę jeszcze, że Ryan Howes z Sodomized Cadaver ryczy w zamykającym płytę „Born In A Casket”, czyli coverze Cannibal Corpse. No spora ta lista śpiewaków jest.
Ponadto w tym albumie podoba mi się to, że nie ma zabawy w zbędne dźwięki i wydłużanie kawałków na siłę. Słychać, że wszystko podporządkowane jest temu, żeby spuścić łomot krótko i treściwie – całość to 10 kompozycji trwających 36 minut. Jedyne wytchnienie daje krótszy akustyczny przerywnik w postaci „Through The Morphean Gate”. Poza tym ma się tutaj do czynienia z wysokooktanowym młóceniem.
Jeśli miałbym rzucić jakimiś porównaniami, to pewnie pojawiłyby się takie nazwy jak Morbid Angel, wczesna Sepultura, Cannibal Corpse, Massacre i tym podobne bandy. Niemniej The Bleeding ma własny charakter i wymienione zespoły najlepiej traktować jako inspiracje i kierunkowskazy, gdzie umiejscowić tę brytyjską ekipę.
Jeśli ktoś lubi pławić się w takich dźwiękach, to ze swojej strony rekomenduję ten krążek. A to dlatego, że każdy z elementów spina się na nim w mocną całość. Świetne brzmienie, opanowanie instrumentów, umiejętność komponowania i ogień – to właśnie można tutaj znaleźć. Muzyka jest przy tym tak nośna, że aż chce się tę płytę odpalać raz za razem. Warto przy tym też uważać, żeby nie roznieść chałupy, bo o to raczej nie jest trudno podczas słuchania.
Metal Drifter Score: 4.0 out of 5.0 stars/5
Skala ocen:
★ – Cause Of Death
★★ – Leprosy
★★★ – So Far, So Good…
★★★★ – Bomber
★★★★★ – Aces High

ten album od razu mi wszedł,taki death metal to uwielbiam
Mnie również od razu podpasował. Konkretne riffy są na tym krążku 🙂