Eremos-IX
„Foregone” (2026)
Metalkalve
Warto czasem w poszukiwaniu metalu spojrzeć w innym kierunku niż zachód, północ i południe. Piszę tak, gdyż Eremos-IX pochodzi z Łotwy i na początku listopada wydał swój drugi album. Ten krążek jest dowodem na to, że na wschodzie też dzieje się sporo dobrego, jeśli mowa jest o ciężkiej muzyce. Co zatem przygotował zespół na swoim nowym wydawnictwie?
Przyznam się na wstępie, że nie miałem wcześniej styczności z muzyką Łotyszy. To mój pierwszy kontakt z tym zespołem i jak to się mawia? Ano tak – zrobienie pierwszego dobrego wrażenia jest ważne. W tym przypadku miało to miejsce, ponieważ „Foregone” to naprawdę dobrze zagrany i wyprodukowany blackened death metal – tak można najbliżej opisać stylistykę Eremos-IX. Wcześniej zespół określał swoją twórczość jako blackened doom metal co, jak się domyślam, ostatnio się zmieniło.
Grupa powstała w Rydze w 2018 roku i początkowo był to jednoosobowy projekt o nazwie Eremos, w którym za wszystko odpowiadał Dāvis Kots. W 2019 wypuścił on debiut, natomiast w 2024 roku dobrał sobie kompanów do grania i sam przesiadł się na gitarę i wokal. Lekkiej modyfikacji uległa wówczas nazwa i podejrzewam, że stylistyka również. Muszę sięgnąć po debiut, żeby się upewnić i mieć jakieś porównanie pomiędzy tymi dwoma krążkami w kwestii zmian stylistycznych. Tymczasem zajmę się jednak samym „Foregone”, żeby nie odjeżdżać od głównego tematu.
Zacznę opisywanie zawartości płyty od tekstów, bo pod tym względem jest ciekawie. Zasadniczo głównymi zagadnieniami przewijającymi się w lirykach są momenty, w których ludzkie decyzje, przypadki oraz zewnętrzne okoliczności tworzą ciąg zdarzeń, od którego coraz trudniej uciec. Ponadto zespół unika udzielania odpowiedzi na pytania o wolną wolę i przeznaczenie i koncentruje się raczej tam, gdzie granica między nimi nie jest już tak wyraźna.

Zagłębiając się dalej w sferę tekstową, podam kilka przykładów, żeby jeszcze lepiej przybliżyć zawartość liryków. „Silicate Heart” to niestety tematyka aż dobrze nam dzisiaj znana, bo dotyczy działań wojennych z użyciem dronów i bezosobowego charakteru prowadzenia tego typu walk. Za to „The Mariner” inspirowany jest poematem Samuela Taylora Coleridge’a – brzmi znajomo? Pewien znany brytyjski zespół heavy metalowy ponad cztery dekady temu również nagrał utwór z tekstem, dla którego podstawą był ten właśnie wiersz. Jak ktoś nie wie, o kogo chodzi to niech… No dobra, nie będę leciał z epitetami, bo mi jeszcze ciśnienie skoczy. Niemniej rzecz jasna muzyka Brytyjczyków a Łotyszy to dwa różne światy. Punktem stycznym jest natomiast inspiracja wspomnianym poematem. Za to „The Anchorite” zainspirowany został obrazem polsko-ormiańskiego artysty Teodora Axentowicza i zajmuje się kwestią religijnego odosobnienia i zwątpienia.
Tak mniej więcej z grubsza przedstawia się warstwa tekstowa. A jak z zawartością muzyczną? Przede wszystkim Eremos-IX prezentuje te bardziej nowoczesne ujęcie stylu blackened death metal. Jeśli miałbym wskazać jakieś odniesienia, to skierowałbym się na nasze podwórko. Wskazałbym na pewno Behemoth czy Hate, ponieważ Łotysze celują właśnie w stylistykę prezentowaną przez te zespoły. W praktyce oznacza to, że na „Foregone” jest sporo zmian temp i nastrojów. Same kompozycje są wielowarstwowe. Na pewno plusem jest także przejrzyste i soczyste brzmienie. Przy tego typu muzyce pozwala ono uwypuklić partie poszczególnych instrumentów.
Kwartet korzysta też czasem z ciekawych rozwiązań aranżacyjnych i wprowadza nietypowe dla metalu instrumentarium. Tutaj na pewno muszę wspomnieć o „Rottweiler”, w którym to kawałku można usłyszeć saksofon. Z kolei zgrabne melodie pojawiające się gdzieś w drugiej części wspomnianego „The Mariner” z pewnością ubarwiają ten numer. Gęsto i masywnie robi się za to w „The Anchorite”. Można się w nim natknąć na interesujące podziały rytmiczne. Zamykający krążek „A River Of Iron” to pierwszy utwór zespołu powstały w 2018 roku. Pojawił się on także na debiucie, z tym że na potrzeby drugiego krążka został przearanżowany. Jest też dłuższy o jakieś dwie minuty. Idealnie pasuje na koniec, ponieważ jest to styl zespołu zamknięty w pigułce. Zawiera najważniejsze elementy tego, co aktualnie prezentuje kwartet.
Jak komuś pasuje taki blackened death metal w nowoczesnym ujęciu, to niech sięgnie po tę płytę. Może ona przypaść do gustu zwolennikom takich brzmień. Swoją drogą to mocna pozycja i dowód na to, że scena metalowa na Łotwie nie śpi i ma coś dobrego do zaoferowania. Na pewno będę obserwował dalsze poczynania Eremos-IX i chętnie posłucham kolejnych materiałów. Pozostaje mi ze swojej strony zachęcić do sprawdzenia tego albumu.
Metal Drifter Score: 4.0 out of 5.0 stars/5
Skala ocen:
★ – Cause Of Death
★★ – Leprosy
★★★ – So Far, So Good…
★★★★ – Bomber
★★★★★ – Aces High
