Heretic Cult Redeemer
„In Oculum Chaos” (2026)
Serpent Sun Records
Najnowsza płyta pochodzącego z Grecji zespołu Heretic Cult Redeemer ukaże się już na dniach. To czwarty krążek i znaleźć można na nim black metal o nieprzewidywalnym charakterze. Zaznaczę od razu, że niech nikogo nie zwiedzie kraj pochodzenia grupy. Ta ekipa nie brzmi jak ich słynni pobratymcy odpowiedzialni za stworzenie czegoś, co nazywa się greckim black metalem. Nie jest to też granie ukierunkowane na drugą falę rodem ze Skandynawii, która niczym tornado przeszła przez metalowy świat ponad trzy dekady temu. To w takim razie co właściwie gra ten akt?
Jeśli napiszę, że jest to techniczny black metal, to pewnie zabrzmi to dziwnie, prawda? No bo jak to? Przecież ten gatunek w swoim założeniu nie na coś takiego miał się nastawiać. Mimo wszystko to stwierdzenie nie jest dalekie od prawdy. Może i „techniczny” nie jest idealnym określeniem, ponieważ epatowanie umiejętnościami nie jest tutaj celem samym w sobie. Za to na pewno jest nim już chęć podążania niekoniecznie utartymi w gatunku ścieżkami. No i żeby to osiągnąć, Heretic Cult Redeemer skierował się ku tworzeniu nieprzewidywalnych kawałków.
Jest to naprawdę pokręcona aranżacyjnie muza i to od początku do końca. Już otwierający płytę kawałek „I Saw The Void” ukazuje podejście do komponowania niekonwencjonalnych numerów. W pewnym momencie wchodzą motywy brzmiące jakby jazzmani dobrali się do grania black metalu. Sporo w muzyce Greków synkopowanych rytmów sekcji rytmicznej – a w szczególności perkusji. Do tego dochodzą dysonansowe riffy, które nie przechodzą w konsonanse. Czyli budowane jest napięcie, które nie dąży do rozwiązania, zostawiając poczucie niestabilności. Często też w akordach i riffach zamiast interwałów czystych słychać te, które są pomiędzy nimi.
Zbierając to wszystko w całość, wychodzi właśnie chaotyczna na pozór muza, która jednak wymaga sporych umiejętności, żeby odpowiednio ją zaaranżować i zagrać. Niby ma się wrażenie, że czasami ze względu na te połamane struktury wszystko się rozjeżdża, tyle że ma to swój sens. Nie jest to na pewno wynikiem przypadku, za to stoi za tym umiejętne połączenie różnych elementów. Wymaga to nie tylko dobrego opanowania instrumentów, lecz również teorii. Bez tych dwóch czynników ciężko byłoby się w ogóle za coś takiego brać. Ponadto są na tej płycie również dwie krótkie i dziwaczne kompozycje pełniące raczej rolę interludiów. „Carnyx” i „Exodus” mają wręcz rytualny charakter i byłyby świetnymi ścieżkami dźwiękowymi do filmów grozy.
Wspomnę jeszcze o tym, że poszczególne instrumenty są tutaj dobrze słyszalne. Co ciekawe, bo w black metalu nie jest to częstym zjawiskiem, wysunięto do przodu bas. Nie jest on schowany za gitarami i pod względem głośności jest na równi z nimi. To także ma swoją zaletę, ponieważ bas odgrywa dużą rolę w kawałkach ze względu na to, że nie zawsze podąża za gitarami. Ma nierzadko własne linie i tworzy idealny środek pomiędzy wiosłami a perkusją, z którą współpracuje, co daje ciekawą sekcję rytmiczną. Wokale to osobna sprawa. Brzmią one jak obłąkane i nie zawsze są konwencjonalne. Natomiast produkcja celuje raczej w czytelność, co jest akurat dobrym posunięciem. Przy tak skomplikowanych strukturach utworów ciężko byłoby cokolwiek usłyszeć przy słabej przejrzystości i cienkim brzmieniu.
Jeśli ktoś szuka czegoś nieoczywistego w black metalu, to nowy krążek Heretic Cult Redeemer jest pozycją wartą przesłuchania. Sporo się na „In Oculum Chaos” dzieje. To mocna i wymagająca płyta mająca swój klimat. Jej zaletą jest to, że nie brzmi jak coś dobrze już znanego, tylko szuka nowych dróg wyrazu. Właśnie z tego względu dobrze jest dać jej szansę.
Metal Drifter Score: 4.0 out of 5.0 stars/5
Skala ocen:
★ – Cause Of Death
★★ – Leprosy
★★★ – So Far, So Good…
★★★★ – Bomber
★★★★★ – Aces High
